فرا رسیدن ایام جانسوز محرم رو به همه ی دلهای عاشق حسینی تسلیت و صد البته تبریک عرض میکنم....تبریک از این جهت که:
عزای ماست که هر سال می شود تکرار     وگرنه حیف محرم که خرج غم گردد
مجموعه شعر های آیینی من با عنوان "بیرقی بر شانه های باد" توسط انتشارات آرام دل از چاپ خارج شد.
امیدوارم این سرمایه ی اندک من مورد رضایت آل الله(علیهم السلام) قرار بگیره و شما عزیزان هم با نظراتتون بنده رو بیشتر از پیش راهنمایی کنید.

تا باد چنین بادا

                                          یا علی

سلام. راستش از وقتی که عمرو عاص های وطنی از نماد مقدس اهل بیت(ع) واسه فریب و نیرنگ استفاده ی ناجوانمردونه کردن خیلیا هنوزم توی بهت و حیرتن، منم یکیشون.

بدون توضیح بیشتر یه درد دل کهنه با امام مظلوم، ابو تراب، امیرالمومنین، علی (ع) دارم که براتون مینویسم:

از تبار توام و شال به گردن دارم

افتخاری که ندارند همه، من دارم

سبز من سبز ریا نیست خودت شاهد باش

بار دینی است که از عشق به گردن دارم

شال فرزندی تو لطف کمی نیست ولی

من از انداختنش قصد معین دارم

همنوا با عطش حنجره ی پیچک ها

در گلستان تو آهنگ شکفتن دارم

ریشه در عشق تو دارم پدر خاک! ببین

شجره نامه ای از نور به دامن دارم

سبز، بازیچه شده آه، خدا می داند

چه دل خونی از این فتنه ی دشمن دارم

دشمن تشنه ی خون، هیچ ندارم اما

بعد این شعر پر از نکته یقینا دارم!

                                     به امید غدیری سبز

                     سبزی که چهره ی دشمن در آن پیدا نباشد

                                         یا علی

السلام علیک ایتها الصدیقه الشهیده  

با نفس های خسته می پیچد
درد در شانه های مجروحم
ولی آهنگ یا علی دارد
رگه های صدای مجروحم

مدتی می شود برای علی
نان نپختم...دلیلش این درد است
روی آیینه هم پر از گرد و
آه های تنورمان سرد است!

چاره ای نیست ...باید این مدت
با همین درد کهنه تا بکنم
فرصتی نیست لاجرم کفنی
با همین دست، دست و پا بکنم

ولی امروز هم به هر قیمت
میکنم شانه موی زینب را
تا دلش خوش شود که خوب شدم
پر کند خنده روی زینب را

آب و جارو بیاور ای فضه
لحظه هایم اگر چه پر درد است
خانه اما تمیز اگر بشود
سبب دلخوشی یک مرد است

گوشه ی خانه میکشد دستاس
انتظار دو دست فاطمه را
یاد دوران دور می افتم
کار ِخانه، تلاش، مهر و صفا

یاد بابا به خیر...زود گذشت
روزگار کم خوشی هامان
رفت و یکباره ظالمانه گرفت
آتش از اهل بیت او دامان

چقدر روی منبرش میگفت
فاطمه پاره ی تن طاهاست
رستگار است تا ابد هر کس
پی خشنودی دل زهراست

حرمتی داشتم در آن دوران
رویم آن روزها کبود نبود
چشمهایم توان دیدن داشت
پهلویم اینچنین نبود نبود

قاتلانم امام خلق شدند
به صف ارتداد پیوستند
پا به روی وصیت پدرم
باب علم و کمال را بستند

ماذنه در تصرف ابلیس
پس چه شد بانگ جانفزای بلال؟...
باید از شیر حق دفاع کنم
چون نمانده مرا زیاد مجال

فکر تابوت فاطمه باشید
عمر کوتاه من به مو بسته ست
دختر داغدیده ی طاها
با دلی خسته می رود از دست

بازویم درد میکند هر روز
پهلویم تیر میکشد هر شب
بر دلم چنگ می زند فضه!
نیمه شب اشک مخفی زینب

دارم از دست می روم کم کم
خانه ی سوخته! خداحافظ
غربت تو تحملش سخت است
یار لب دوخته! خداحافظ

          یا علی

...برای او که ناگهان آمد و ناگهان رفت !

زدم به جاده عشقت پیاده در باران

به شوق لحظه دیدار ساده در باران

در این طراوت نمناک در دلم سبز است

امید حادثه ای فوق العاده در باران

ببین که آینه بی قراری ام شده است

زلال صورت نمناک جاده در باران

ز پشت پنجره کلبه ات نگاهی کن

ببین چه سبز بهار ایستاده در باران!

اشاره ای، که گره خورده با نگاهت باز

نگاه مرد دل از دست داده در باران

ز بی تفاوتی ات ای پری قصه من

شکست شوکت یک شاهزاده در باران

در پایان از زحمات دوست قدیمی و عزیزم آقا رحیم ابراهیمی که طراحی وبلاگو انجام دادن کمال سپاس رو دارم.

این زمستان نیز سر می آید و...

باز فصلی خوبتر می آیدو...

صد شکوفه با نماهنگ نسیم

از دل هر شاخه درمی آیدو...

آسمان یکباره ابری می شود

باز باران بی خبر می آیدو...

زیر باران شعرهای عاشقی

خوبتر از آب درمی آیدو...

نم نمک روح مرا تر می کند

لحظه لحظه بیشتر می آیدو...

کارهایی اینچنین زیبا فقط

از خدای عشق برمی آیدو...

باید از او دم زنم تا زنده ام

ناگهان وقت سفر می آیدو...

                                        یا علی