...و اینبار قیصر!
او فقط یک شاعر نبود
او انسان بود و تنها به این دلیل است که می ماند
او شاعری بود که غزل مرگ را با رغبت سرود
او تمام حجم قفس را شناخت و خودش خواست به
تجربه در آسمان پری بزند...
او ماند و ما رفتیم در کام خلسه ای مصیبت بار...
روانش شاد...
یاعلی
یکشنبه سیزدهم آبان 1386 توسط سید محمد بابامیری |
Design By Parstheme